Nieuws
Start de dag in stilte
- Details
Welkom in de Ichthuskerk!
In de veertigdagentijd willen we ruimte maken voor stilte, gebed en bezinning. Daarom openen we op vrijdagochtend de kerk voor een stilte-viering van 09.00 tot 09.30 uur. Een eenvoudig moment van samenkomen: met het aansteken van een kaars, een gebed, een lied, een lezing uit de Bijbel en het luisteren naar een overdenking.
Het is een moment om te vertragen, ons hart op God te richten en geïnspireerd te raken om Jezus te volgen in de dag die voor ons ligt. Iedereen is van harte welkom; of je nu wekelijks in de kerk bent, af en toe binnenloopt of nooit in de kerk komt. Kom zoals je bent, schuif gerust aan, en laat je meenemen in de stilte.
De ochtendviering ziet er als volgt uit:
- De kaars wordt aangestoken
• Er wordt een gebed uitgesproken
• We zijn een kort moment stil
• We zingen een lied
• We lezen de Bijbeltekst
• We luisteren naar de overdenking van ‘40 dagen hier en nu’
• We zijn zeven minuten stil
• Er wordt een gebed uitgesproken
• In stilte verlaten we de kerk
De stilte-vieringen vinden plaats op:
- Vrijdag 20 februari
- Vrijdag 27 februari
- Vrijdag 6 maart
- Vrijdag 13 maart
- Vrijdag 20 maart
- Vrijdag 27 maart
- Vrijdag 3 april
Nieuwjaarsbijeenkomst 14-01-2026
- Details
‘Wat de toekomst brengen moge, ons geleidt des Heeren hand’
Ieder van ons neemt met eigen ‘wel en wee’ afscheid van het jaar 2025 en gaat al of niet vol moed het jaar 2026 in. De jaarwisseling, een moment om in gezamenlijkheid bij stil te staan.
De Seniorencommissie van De Hoofdhof / Ichthuskerk wil daarom iedereen uitnodigen voor een
nieuwjaarsbijeenkomst op woensdag 14 januari vanaf 15.00 uur in de Ichthuskerk
Wilt u gehaald en weer thuisgebracht worden, neem dan contact op met Bart ten Have, 06 1023 8599, Miny Veenema, 06 4894 5700, Wilma Meijer, 06 5783 8125 of Jenny Petter, 06 5167 6592.
Samen 2026 verwelkomen in een ongedwongen sfeer is het belangrijkste doel van deze middag.
Hartelijk welkom,
Seniorencommissie De Hoofdhof / Ichthuskerk
Verslag seniorenmiddag
- Details
Huisarts of verpleegkundige zijn in Suriname
Het gezondheidscentrum in het Surinaamse Brownsweg is niet te vergelijken met de gemiddelde huisartsenpraktijk in Nederland, zoveel werd wel duidelijk uit het boeiende referaat dat Roelf en Froukje Sikkema woensdag 15 oktober hielden voor Berkumse belangstellenden.
Als arts was Roelf verantwoordelijk voor 7000 patiënten die vaak op moeilijk bereikbare plekken woonden. Ook was hij de enige dokter ter plekke, wat betekent 24 uur per dag ‘aanstaan’ en dat over een periode van 167 dagen.
Je moet een allrounder zijn, want naast kwalen waar Nederlanders ook mee te kampen hebben, word je daar als arts geconfronteerd met huidziektes die gerelateerd zijn aan het tropische klimaat in een moerasachtige omgeving.
Het is ook het gebied waar goud gedolven wordt, soms illegaal, wat kan leiden tot ruzies die ontaarden in steek- en schietpartijen. Roelf liet een aantal indrukwekkende foto’s zien van snij- en schotwonden. Als arts in de eerstelijnszorg ben je dan aan zet voor eerste hulp en doorverwijzing naar het Diakonessenhuis in Paramaribo.
Voor alle facetten van het beroep van huisarts ben je op een dergelijke post verantwoordelijk.
Hoogtepunt was voor Roelf de geboorte van een tweeling, maar je bent daar ook Arboarts, aanspreekpunt voor patiënten met psychische problemen en er wordt van je verwacht dat je je inzet voor preventie, want bijvoorbeeld een ziekte als HIV komt daar nog veelvuldig voor.
In Nederland kenden we vroeger de apotheekhoudende huisarts, deze situatie bestaat in Suriname nog steeds, echter veel medicijnen zijn niet op voorraad en kunnen dus niet geleverd worden aan mensen die ze dringend nodig hebben.
Een foto die indruk maakte was die van Froukje, als verpleegkundige. Zij zat lijsten over te schrijven met namen van patiënten. In de hele praktijk was slechts één krakkemikkige computer.
Waarom haal je jezelf als arts en verpleegkundige al dit werk op de hals, kun je niet beter van je pensioen genieten op je mooie stekkie op Terschelling? De familie Sikkema maakte hierin toch een andere afweging. Als christen wil je je inzetten voor je naaste dichtbij en ver weg en als je bijna veertig jaar als arts hebt gewerkt en je hebt nog energie om even door te gaan, dan kun je nog meer betekenen voor je hulpbehoevende medemens, zeker wanneer die in Suriname woont.
Vanuit deze drijfveren hebben Roelf en Froukje dit werk gedaan, wat ook een verrijking was voor hun eigen leven. Je doet nieuwe ervaringen op als arts of verpleegkundige, je maakt nieuwe vrienden, want ook dat is gebeurd en je blik op de wereld wordt ruimer.
Het was een prachtig verhaal waar dit stukje maar een korte samenvatting van is.
Roelf en Froukje, nogmaals bedankt voor deze boeiende middag.
Henk Overweg